Агар ма рӯй ман рӯзии ниқоб аз рухи барандозад

اگر مه روی من روزی نقاب از رخ براندازد

Чу зарраи офтоби ҷон ба пой ӯ срондозд

چو ذره آفتاب جان به پای او سراندازد

Агар шаҳбози ақл кул кунад парвоз дар кӯяш

اگر شهباز عقل کل کند پرواز در کویش

Надида ҳамчунон ҷузвӣ ки аз ҳайрати барандозад

ندیده همچنان جزوی که از حیرت براندازد

Ҳиҷоби дидаи мардуми хаёли парда ваҳм аст

حجاب دیدهٔ مردم خیال پردهٔ وهم است

Ҷамол ӯ намояди рӯи ҳиҷобашгар бар андозад

جمال او نماید رو حجابش گر بر اندازد

Кунад маъдӯмро мавҷӯд аз алтофи вуҷӯди худ

کند معدوم را موجود از الطاف وجود خود

Агар аз гӯшаи чашмии назар бар манзар андозад

اگر از گوشهٔ چشمی نظر بر منظر اندازد

Агар султони ишқ ӯ ба малики дил фурӯд ояд

اگر سلطان عشق او به ملک دل فرود آید

Нидои ғорати ҷонҳо равон дар кишвар андозад

ندای غارت جانها روان در کشور اندازد

Таҷаллии сафоташро мазоҳир дар зуҳӯри орад

تجلی صفاتش را مظاهر در ظهور آرد

Вале чун зот бинмоед назар бар мазҳар андозад

ولی چون ذات بنماید نظر بر مظهر اندازد

Ба чашми мардумии ёрӣ ки рӯй Сайидам бинад

به چشم مردمی یاری که روی سیدم بیند

Нахоҳад то назари борӣ ба рӯй дигар андозад

نخواهد تا نظر باری به روی دیگر اندازد