Гар зи чини сунбули зулфати сабои бўӣии барад

گر ز چین سنبل زلفت صبا بوئی برد

Нофаи машк хутан гирад ба ҳар сўӣии барад

نافهٔ مشک ختن گیرد به هر سوئی برد

Дил ба даст бод хоҳам дод ҳар чаҳ боди бод

دل به دست باد خواهم داد هر چه باد باد

Лекини он бодӣ ки аз хок дарат бўӣии барад

لیکن آن بادی که از خاک درت بوئی برد

Хоки он бодам ки моро дар ҳавои ишқи ту

خاک آن بادم که ما را در هوای عشق تو

Зарраи зарра гирд гирданд ба ҳар кўӣии барад

ذره ذره گرد گرداند به هر کوئی برد

Гар на куфри зулфи ту бар рӯй имон чира шуд

گر نه کفر زلف تو بر روی ایمان چیره شد

Аз чаҳ рӯи рӯмии ҷамолии ҷаври ҳндўӣии барад

از چه رو رومی جمالی جور هندوئی برد

Дар хутан бо зулфи тугар дам занад машки хто

در ختن با زلف تو گر دم زند مشک ختا

Чини зулфати обрӯӣ ӯ ба як мўӣии барад

چین زلفت آبروی او به یک موئی برد

Дили ббрдӣ аз барам ҷон май барӣ хуш ме кунӣ

دل ببردی از برم جان می‌بری خوش می‌کنی

эй хушо вақти дилу ҷонӣ ки хўшхўӣии барад

ای خوشا وقت دل و جانی که خوشخوئی برد

Сайид ар бории барад дар ишқи ту бор ту аст

سید ار باری برد در عشق تو بار تو است

Зон ки хуш бошад ки ёрии бори мҳрўӣии барад

زان‌که خوش باشد که یاری بار مهروئی برد