Офтоби маи ниқобӣ рӯ намӯд

آفتاب مه نقابی رو نمود

Ту накӯ май байн ки ӯ некӯ намӯд

تو نکو می بین که او نیکو نمود

Зарраҳо равшан шуданд аз офтоб

ذره ها روشن شدند از آفتاب

Нур ӯ бингар ки моро ҳў намӯд

نور او بنگر که مارا هو نمود

Дидаам ойинаи гетии намо

دیده ام آئینهٔ گیتی نما

ӯ ҷамол ва бар камолаш рӯ намӯд

او جمال و بر کمالش رو نمود

Худ ба худ бинмудааст дар айни мо

خود به خود بنموده است در عین ما

То нгўӣӣ ӯ ба мо ва ту намӯд

تا نگوئی او به ما و تو نمود

Садҳазор ойина дорад дар назар

صدهزار آئینه دارد در نظر

Дар ду ойинаи яке рӯ ду намӯд

در دو آئینه یکی رو دو نمود

Оби чашми мо ба ҳар сӯ шуд равон

آب چشم ما به هر سو شد روان

Обрӯии мо аз он ҳар сӯ намӯд

آبروی ما از آن هر سو نمود

Хуш бирав бар дида Сайид нишин

خوش برو بر دیدهٔ سید نشین

То бибинӣ рӯй ӯ чун рӯ намӯд

تا ببینی روی او چون رو نمود