Ҳар куҷои соҳбҷмолӣ рӯ намӯд

هر کجا صاحبجمالی رو نمود

Рӯй ӯ дидам чу бурқаъи бргшўд

روی او دیدم چو برقع برگشود

Дидамаш дар оинаи айни алъён

دیدمش در آینه عین العیان

Оина ӯ буд даврӣ ме намӯд

آینه او بود دوری می نمود

Офтоби хотирам то равшанаст

آفتاب خاطرم تا روشنست

Зарра бемеҳр ӯ ҳаргиз набӯд

ذرهٔ بی مهر او هرگز نبود

Ҳар чаҳ мавҷӯдаст аз ҷӯад вайаст

هر چه موجودست از جود ویست

Худ куҷо мавҷӯд бошад бе вуҷӯд

خود کجا موجود باشد بی وجود

Соҷду масҷуд назд мо якеаст

ساجد و مسجود نزد ما یکیست

Саҷда мекун то бибинӣ дар суҷуд

سجده می کن تا ببینی در سجود

Дӯш рафтам дрхроботи Муғон

دوش رفتم درخرابات مغان

Соқӣ сармаст дидам ёр буд

ساقی سرمست دیدم یار بود

Нуктаҳои орифонаи Сайидам

نکته های عارفانه سیدم

Худ ба худ мегуфт ва аз худ май шунӯд

خود به خود می گفت و از خود می شنود