Бар бастаи ниқоб , дил рибоед

بر بسته نقاب ، دل رباید

Бингар чаҳ кунад агар кушояд

بنگر چه کند اگر گشاید

Дар оинаи вуҷӯди олам

در آینهٔ وجود عالم

Худ бинад ва худ ба худ намояд

خود بیند و خود به خود نماید

Мо давлати сари лии маъаи аллоҳ

ما دولت سر لی مع الله

Ёбем вале дамӣ наёяд

یابیم ولی دمی نیاید

Дар даври ду чашми масти соқӣ

در دور دو چشم مست ساقی

Тавба накунем ва худ нишоед

توبه نکنیم و خود نشاید

Чандон ки хӯрем май аз ин хам

چندان که خوریم می از این خم

На кам шавад он ва на фазояд

نه کم شود آن و نه فزاید

Як зоту сифот ӯ фаровон

یک ذات و صفات او فراوان

Дар ҳар сифатӣ дамӣ барояд

در هر صفتی دمی برآید

Сайид риндасту ҷом дар даст

سید رند است و جام در دست

Мастона сурӯд ме сарояд

مستانه سرود می سراید