Ақл ҳар дам ки дар сурӯд ояд

عقل هر دم که در سرود آید

Ба дами сарв бода паймоед

به دم سرو باده پیماید

Сухани ақли пеш ишқ магӯ

سخن عقل پیش عشق مگو

Кони сухани худ ба кор ме ноед

کان سخن خود به کار می ناید

Ишқро худ гушоишӣ дигараст

عشق را خود گشایشی دگرست

Ҳеҷ кории з ақл накушояд

هیچ کاری ز عقل نگشاید

Ҷом гетӣ намойро ба кафи ор

جام گیتی نمای را به کف آر

Ки ба ту рӯй хеш бинмоед

که به تو روی خویش بنماید

Офтобии мудом дар давр аст

آفتابی مدام در دور است

Ба яке ҷо дамӣ наме поед

به یکی جا دمی نمی پاید

Ишқ ҳар лаҳза маҷлисӣ созад

عشق هر لحظه مجلسی سازد

Ҳар замони базм нав биорояд

هر زمان بزم نو بیاراید

Нафасӣ бош ҳамдами Сайид

نفسی باش همدم سید

Гар туро ҳамдами хушӣ бояд

گر تو را همدم خوشی باید