Зоҳид дигар аз хилвати тақво ба дарафтод

زاهد دگر از خلوت تقوی به درافتاد

Ақл омад ва бо ишқи дарафтод вар афтод

عقل آمد و با عشق درافتاد ور افتاد

Мо сар ба дар хона хумор ниҳодем

ما سر به در خانهٔ خمار نهادیم

По бар сари мо ҳар ки ниҳод ӯ ба сар афтод

پا بر سر ما هر که نهاد او به سر افتاد

Ма рўшнӣӣ ёфт ки шуд бадари тамомӣ

مه روشنئی یافت که شد بدر تمامی

Нурии магар аз меҳри рахт бар қамар афтод

نوری مگر از مهر رخت بر قمر افتاد

Афтод дар ин кӯии хароботи басии дил

افتاد در این کوی خرابات بسی دل

Алмнаҳи ллаҳ ки бор дигар афтод

المنة لله که بار دگر افتاد

Брхўостн аз раҳгузар ӯ натавонад

برخواستن از رهگذر او نتواند

Ҳар ошиқи мастӣ ки дар он раҳгузар афтод

هر عاشق مستی که در آن رهگذر افتاد

Дар хоб ба ҷузи нақш хаёлаш натавон дид

در خواب به جز نقش خیالش نتوان دید

Вар зонка касе дид маро аз назар афтод

ور زانکه کسی دید مرا از نظر افتاد

Сад бори дарин кӯй харобот фитодам

صد بار درین کوی خرابات فتادم

Айбам макун ар зон ки гузорам дигар афтод

عیبم مکن ار زان که گذارم دگر افتاد

Ҳар дида ки ӯ нақши хаёл дгарӣ дид

هر دیده که او نقش خیال دگری دید

Гар мардум чашмаст ки ӯ аз басар афтод

گر مردم چشم است که او از بصر افتاد

Риндӣ ки ба майхонаи Сайид гузарӣ кард

رندی که به میخانهٔ سید گذری کرد

То ёфт хабар маст шуд ва бехабар афтод

تا یافت خبر مست شد و بی خبر افتاد