Оби чашми мо ба ҳар сӯи рӯи ниҳод

آب چشم ما به هر سو رو نهاد

Ашк хӯн олуд мо бар рӯи ниҳод

اشک خون آلود ما بر رو نهاد

Ҷузи хаёл рӯй ӯ нақшӣ надид

جز خیال روی او نقشی ندید

Дидаи мо то назарро баргушод

دیدهٔ ما تا نظر را برگشاد

То бабўсад хоки поиши офтоб

تا ببوسد خاک پایش آفتاب

Бар сар кӯяш раседу сари ниҳод

بر سر کویش رسید و سر نهاد

Дод соқӣ дод сармастони тамом

داد ساقی داد سرمستان تمام

Зоҳиди махмурро ҷомии надод

زاهد مخمور را جامی نداد

эй ки гўӣии ақл устодӣ хушаст

ای که گوئی عقل استادی خوشست

Ақл муздурасту ишқаши Авестоад

عقل مزدور است و عشقش اوستاد

Лаҳзае бе ӯ наме хоҳеми умр

لحظه ای بی او نمی خواهیم عمر

Ҷони мо беишқ ӯ як дам мабод

جان ما بی عشق او یک دم مباد

Неъмат аллоҳ рафт ёд ӯ ба хайр

نعمت الله رفت یاد او به خیر

Ёди бодои неъмати аллоҳи ёди бод

یاد بادا نعمت الله یاد باد