Гар бёзорди маро мӯрӣ ниёзорам варо

گر بیازارد مرا موری نیازارم ورا

Худ куҷои озори мардум эй бародари ман куҷо

خود کجا آزار مردم ای برادر من کجا

Назд мо зорӣ ба аз озор , безорӣ мабош

نزد ما زاری به از آزار ، بی زاری مباش

То нагирад бар сари бозори озории ту ро

تا نگیرد بر سر بازار آزاری تو را

Дар тариқат ҳар чаҳ Фрмоӣӣ ба ҷон миннат барем

در طریقت هر چه فرمائی به جان منت بریم

Моҷаро бигзор бо мо моҷарои охир чаро

ماجرا بگذار با ما ماجرا آخر چرا

Куфр бошад дар тариқи ошиқони озори дил

کفر باشد در طریق عاشقان آزار دل

Гар мусулмонӣ чаро озор май дории раво

گر مسلمانی چرا آزار می داری روا

Дараҷаони бихўдии ман неъмат аллоҳ ёфтам

درجهان بیخودی من نعمت الله یافتم

Гуфт фонии шӯ ки ёбии Сайиди малики бақо

گفت فانی شو که یابی سید ملک بقا