Аз азал то абад хонд маро

از ازل تا ابد خواند مرا

Ёри ман маҳрӯм кӣ монад маро

یار من محروم کی ماند مرا

Ман ба ғайр ӯ накардам илтифот

من به غیر او نکردم التفات

Ҳазрат ӯ нек медонад маро

حضرت او نیک می داند مرا

Оқибати тоҷи сар шоҳон шавам

عاقبت تاج سر شاهان شوم

Гар ба хок роҳ бинишонад маро

گر به خاک راه بنشاند مرا

Як мис бе ӯ нахоҳам зад дигар

یک مس بی او نخواهم زد دگر

То дамӣ аз хеш бастанд маро

تا دمی از خویش بستاند مرا

Рӯ бидон даргоҳ дорам рӯзу шаб

رو بدان درگاه دارم روز و شب

Аз дар худ ёр кӣ ронад маро

از در خود یار کی راند مرا

То з ман ёбанд мардуми баҳра ҳо

تا ز من یابند مردم بهره ها

Чун дарахт мива ифшоанд маро

چون درخت میوه افشاند مرا

Неъмати аллоҳро надонад ҳеҷ кас

نعمت الله را نداند هیچ کس

Дар ҳамаи олам худо донад маро

در همه عالم خدا داند مرا