Бирав эй мейри ман ба моли мноз

برو ای میر من به مال مناز

Беш аз ин симу зар ба ҳам мгдоз

بیش از این سیم و زر به هم مگداز

То кӣ озори халқ май ҷўӣӣ

تا کی آزار خلق می جوئی

Макун озор вар наёбӣ боз

مکن آزار ور نیابی باز

Вари хуморӣу дарди сари дорӣ

ور خماری و درد سر داری

Бо ман маст кӣ шӯии дмсоз

با من مست کی شوی دمساز

Суханам соқӣаст рӯҳ афзо

سخنم ساقی است روح افزا

Нафасами мтрбисти хуши овоз

نفسم مطربیست خوش آواز

Малики ман олимӣаст бе поён

ملک من عالمی است بی پایان

Ва он ту аз хтост то Широз

و آن تو از ختاست تا شیراز

Ман ба султони хеш май нозам

من به سلطان خویش می نازم

Ту ба тоҷу сарири худ май ноз

تو به تاج و سریر خود می ناز

Неъмати аллоҳи пер риндон аст

نعمت الله پیر رندان است

Гар мурӣдӣ ба пери худ пардоз

گر مریدی به پیر خود پرداز