Бар дар майхона бинишастем боз

بر در میخانه بنشستیم باز

Тавбаи сад сола бишикастем боз

توبهٔ صد ساله بشکستیم باز

Оби чашми мо ба ҳар сӯи рӯи ниҳод

آب چشم ما به هر سو رو نهاد

Шуд равон бо баҳр пайвастем боз

شد روان با بحر پیوستیم باز

Лутфи соқии байн ки аз анъом ӯ

لطف ساقی بین که از انعام او

Дар харобот Муғон мастем боз

در خرابات مغان مستیم باز

Дил ба дасти зулф ӯ додему барад

دل به دست زلف او دادیم و برد

Бесару сомону побстими боз

بی سر و سامان و پابستیم باز

Нест гаштам аз вуҷӯд ва аз адам

نیست گشتم از وجود و از عدم

Аз вуҷӯду ҷӯад ӯ ҳастем боз

از وجود و جود او هستیم باز

Бо висолаши шукр май гўӣими мо

با وصالش شکر می گوئیم ما

Каз балои ҳиҷри ворстими боз

کز بلای هجر وارستیم باز

Ринду соқии Сайиду банда ба ҳам

رند و ساقی سید و بنده به هم

Бар дар майхона бинишастем боз

بر در میخانه بنشستیم باز