Дил ба дасти зулф ӯ додеми боз

دل به دست زلف او دادیم باز

Бо парешоне дар афтодем боз

با پریشانی در افتادیم باز

Бар умеди онкӣ бар мо бугзарад

بر امید آنکه بر ما بگذرد

Рӯ ба хок роҳ биниҳодем боз

رو به خاک راه بنهادیم باز

Дар хароботи Муғон мастона ем

در خرابات مغان مستانه ایم

Хуш дар майхона бикшодем боз

خوش در میخانه بگشادیم باز

Тавба бишикастем фориғ аз хумор

توبه بشکستیم فارغ از خمار

Дод худ аз ҷом май додеми боз

داد خود از جام می دادیم باز

Ақл буд устод ва мо муздур ӯ

عقل بود استاد و ما مزدور او

Ин замон устод устодем боз

این زمان استاد استادیم باز

Ғам басӣ хӯрдем аз ҳиҷрон вале

غم بسی خوردیم از هجران ولی

Аз висол ёр дилшодем боз

از وصال یار دلشادیم باز

Бандаи Сайиди шудем аз ҷону дил

بندهٔ سید شدیم از جان و دل

Аз ғулом ва хоҷа озодем боз

از غلام و خواجه آزادیم باز