Манам ки ҳиммати ман ҷуз худо наме ҷӯяд

منم که همت من جز خدا نمی جوید

Хушаст ҳиммати олӣ ки боди поянда

خوشست همت عالی که باد پاینده

Маро ба сояи тӯбо чаҳ илтифот буд

مرا به سایهٔ طوبی چه التفات بود

Ки ҳаст сояи ман офтоби тобанда

که هست سایهٔ من آفتاب تابنده

Ту рости ?дане въқбӣ марост ҳазрат ӯ

تو راست دنیی وعقبی مراست حضرت او

Ту рости хитта доро марост доранда

تو راست خطهٔ دارا مراست دارنده

Ба нури талъат ӯ равшанаст дидаи мо

به نور طلعت او روشنست دیدهٔ ما

Чаҳ ҷои равшании офтоби тобанда

چه جای روشنی آفتاب تابنده

Ба рӯй ӯ дар майхонаро кушодами боз

به روی او در میخانه را گشادم باز

Бибин ту марҳамати ҳазрати гушоянда

ببین تو مرحمت حضرت گشاینده

з рӯй худ ба карами сози бенавои бнўохт

ز روی خود به کرم ساز بینوا بنواخت

Биё ва гӯш кун овози он навозанда

بیا و گوش کن آواز آن نوازنده

Агар яке ба ҳазор оинаи намояди рӯ

اگر یکی به هزار آینه نماید رو

Ҳазор рӯ бинмоед яке намоянда

هزار رو بنماید یکی نماینده

Марв ки шоҳи ҷаҳонии марои ғулом буд

مرو که شاه جهانی مرا غلام بود

Аз онкии Сайиди худро ба ҷон шудам банда

از آنکه سید خود را به جان شدم بنده