Дар ҳар он перҳан ки хоҳии мард
در هر آن پیرهن که خواهی مرد
Хоҳи карбоси гиру хоҳии барад
خواه کرباس گیر و خواهی برد
Ҳам дар он перҳани шӯии маҳшур
هم در آن پیرهن شوی محشور
Дар мо сбиҳ дидаам мстўр
در ما صبیح دیدهام مسطور
Онкӣ гуяд ки перҳан ин аст
آنکه گوید که پیرهن این است
Гӯ бигӯ зоҳири сухан ин аст
گو بگو ظاهر سخن این است
Вар бигӯед ки перҳан бадан аст
ور بگوید که پیرهن بدن است
Юсуфӣ дар дарун перҳан аст
یوسفی در درون پیرهن است
Мумкинаст ин ва он вале бар мо
ممکن است این و آن ولی بر ما
Перҳан аз сифат буд ҷон ро
پیرهن از صفت بود جان را
Ҷомаи ҷони чунон ки ёфта Эй
جامهٔ جان چنان که یافتهای
Ҳам ту пӯшии ҳамон ки бофта Эй
هم تو پوشی همان که بافتهای
Ончии раштӣу бофтии ҷоно
آنچه رشتی و بافتی جانا
Худ бапушӣ пилос ё дебо
خود بپوشی پلاس یا دیبا
Гар пилосаст ҷомаи ?ути он дам
گر پلاس است جامهات آن دم
Ҳеҷ судии надорати мотам
هیچ سودی ندارت ماتم
Вар ҳарирасту ҷомаи шоҳӣ
ور حریر است و جامهٔ شاهی
Хуш бапушаш ки хуштар аз моҳӣ
خوش بپوشش که خوشتر از ماهی
Перҳан чун бурун кунӣ аз тан
پیرهن چون برون کنی از تن
Ҳунару айб тан шавад равшан
هنر و عیب تن شود روشن
Ошкоро шавад чунонкӣ буд
آشکارا شود چنانکه بود
Бинмоед ба ту ҳамон ки буд
بنماید به تو همان که بود
Ҷома аз илми вази амал май дуз
جامه از علم وز عمل میدوز
Ҷомаи дузии биёи з мо омӯз
جامه دوزی بیا ز ما آموز
Халъати хоси пӯши султонӣ
خلعت خاص پوش سلطانی
Ҳайф бошад ки бараҳнаи Монӣ
حیف باشد که برهنه مانی
Хирқаи дузами зи васлаи ахлоқ
خرقه دوزم ز وصلهٔ اخلاق
Баҳри ёрони худ алии алотлоқ
بهر یاران خود علی الاطلاق
Ҳаркиро перҳан чунин бошад
هرکه را پیرهن چنین باشد
Юсуф ӯ дар остин бошад
یوسف او در آستین باشد
Гарчи бисёр ҷомаи бахшидем
گرچه بسیار جامه بخشیدیم
Ба аз ин ҷомае нпўшидим
به از این جامهای نپوشیدیم
Бустони ёдгори мо даруш
بستان یادگار ما درپوش
Тоҷ бар сар нау илм бар дӯш
تاج بر سر نه و علم بر دوش
Ҷомаи охират чунин бошад
جامهٔ آخرت چنین باشد
Охири ин сухан ҳамин бошад
آخر این سخن همین باشد
Гуфт пайғамбари худо ки худо
گفت پیغمبر خدا که خدا
Ин чунин гуфт аз карам бо мо
اینچنین گفت از کرم با ما
Ҳар ки донад ки ман ки султонам
هر که داند که من که سلطانم
Гар ба бахшам гуноҳ битавонам
گر ببخشم گناه بتوانم
Афви Фрмоимши гуноҳи тамом
عفو فرمایمش گناه تمام
Ҳеҷ бокам на аз хавосу авом
هیچ باکم نه از خواص و عوام
Суханӣ бо муваҳҳидаст эй ёр
سخنی با موحد است ای یار
Ҳар ки ширк оварад равад дар ноз
هر که شرک آورد رود در ناز
Мо надорем ширк ва ме донад
ما نداریم شرک و میداند
Гар ба бахшад гуноҳ битавонад
گر ببخشد گناه بتواند
Пой то сари ҳама гунаҳ корем
پای تا سر همه گنهکاریم
Лекини умед афв ме дорем
لیکن امید عفو میداریم