Даҳ чизи набии ҳақ ба уммат
ده چیز نبی حق به امت
Фармуд аломати қиёмат
فرمود علامت قیامت
Аввали дӯд аз ҷаҳон барояд
اول دود از جهان برآید
Дунёи пас аз он басӣ напояд
دنیا پس از آن بسی نپاید
Онгаҳ даҷоли кӯри нохуш
آنگه دجال کور ناخوش
Пайдо гардад чу обу оташ
پیدا گردد چو آب و آتش
Добаҳи пас аз он падед ояд
دابه پس از آن پدید آید
Аммо бисёр ҳам напояд
اما بسیار هم نپاید
Хуршед аён шавад зи мағриб
خورشید عیان شود ز مغرب
Онгаҳ равон равад зи мағриб
آنگه روان رود ز مغرب
Мағриби машриқи намояди он рӯз
مغرب مشرق نماید آن روز
Аз партави шамъи олами афрӯз
از پرتو شمع عالم افروز
Панҷуми исо фурӯд ояд
پنجم عیسی فرود آید
Бар мо дар раҳматии кушояд
بر ما در رحمتی گشاید
Онгаҳ бошад зуҳӯри иأҷўҷ
آنگه باشد ظهور یأجوج
Бо лашкар бе шумори мأҷўҷ
با لشکر بی شمار مأجوج
Яксоли се бор ма бигирад
یکسال سه بار مه بگیرد
Бисёр шаҳу гадои бимирад
بسیار شه و گدا بمیرد
Охири зи Яман бар ояд оташ
آخر ز یمن بر آید آتش
Сӯзадтару хушки мардумони хуш
سوزد تر و خشک مردمان خوش
Инаст аломати қиёмат
این است علامت قیامت
Фармуд расӯли ҳақ ба уммат
فرمود رسول حق به امت