Дар ду олами ҷузи яке мавҷӯд нест
در دو عالم جز یکی موجود نیست
Вари ту гўӣӣ ҳаст он мақсӯд нест
ور تو گوئی هست آن مقصود نیست
Бо хаёли дайгаригар сархушӣ
با خیال دیگری گر سرخوشی
Хуши хушии ҷоми шаробӣ май кашӣ
خوش خوشی جام شرابی می کشی
Ҳар хаёлиро ки май бинӣ ба хоб
هر خیالی را که می بینی به خواب
Нақш ӯ бошад чу бурдорӣ ниқоб
نقش او باشد چو بُرداری نقاب
Асли ҷавҳари дону гавҳари фаръ ӯ
اصل جوهر دان و گوهر فرع او
Аслу фаръи мо буд дар ваии накӯ
اصل و فرع ما بُود در وی نکو
Сӯрату маънӣ олам гуфтамаш
صورت و معنی عالم گفتمش
Дар тавҳидаст некӯи сФтмш
دُر توحید است نیکو سُفتمش
Дар садаф обӣаст бар бастаи ниқоб
در صدف آبی است بر بسته نقاب
Май намояд дар назар дар хўшоб
می نماید در نظر دُر خوشاب
Ҳастӣ мо соя ҳастӣ ӯст
هستی ما سایهٔ هستی اوست
Мастии мо айн сармастӣ ӯст
مستی ما عین سرمستی اوست
Қатрау дарё ба назд мо яке аст
قطره و دریا به نزد ما یکی است
Бишинав аз мо қатра ва дарё якеаст
بشنو از ما قطره و دریا یکیست
Ин дўӣии пайдо шудаи азмо ва ту
این دوئی پیدا شده ازما و تو
Ширк бошадгар яке хуоне ба ду
شرک باشد گر یکی خوانی به دو
Аз китоби зоту оёти сифот
از کتاب ذات و آیات صفات
Нусхаи хуши хондае дар коинот
نسخهٔ خوش خوانده ای در کائنات