Аз онам дили адуӣ изтироб аст

از آنم دل عدوی اضطراب است

Ки дар дили ёди чашмаши маст хоб аст

که در دل یاد چشمش مست خواب است

Гулистони муҳаббатро ҳавоӣ аст

گلستان محبت را هوایی است

Ки шабнами хонаи сӯз офтоб аст

که شبنم خانه سوز آفتاب است

Димоғам то расед аз май хуморам

دماغم تا رسید از می خمارم

Тулӯъи нашъа чун аҳд шабоб аст

طلوع نشئه چون عهد شباب است

Зиёдат гар шавад ғофили гудозад

زیادت گر شود غافل گدازد

Дилам аз даврии оташ кабоб аст

دلم از دوری آتش کباب است

Фаромӯшӣаст теғи кӣнаи хасм

فراموشی است تیغ کینه خصم

Талофӣ дар дилами нақшӣ бар об аст

تلافی در دلم نقشی بر آب است

Ба хӯни хеши моро нашъа дорад

به خون خویش ما را نشئه دارد

Магари шамшер ӯ мавҷ шароб аст

مگر شمشیر او موج شراب است

Асир аз дӯст пурсидан чаҳ ҳоҷат

اسیر از دوست پرسیدن چه حاجت

Саволи мо ки дашномаш ҷавоб аст

سؤال ما که دشنامش جواب است