Ҳар дил аз ёди ту мурғи чаманро зхўд аст

هر دل از یاد تو مرغ چمن را زخود است

Ҳасани дмсози худу ишқи нзрёз худ аст

حسن دمساز خود و عشق نظریاز خود است

Куфру дайни оқилу маҷнӯни ҳама расвоӣ диланд

کفر و دین عاقل و مجنون همه رسوای دلند

Ҳаркии дидем дар ин ойӣнаи ғаммоз худ аст

هرکه دیدیم در این آیینه غماز خود است

Шояд афсонаи хуяти з тапидани шунӯд

شاید افسانه خویت ز تپیدن شنود

Чун хамӯшӣ дили мо гӯш бар овоз худ аст

چون خموشی دل ما گوش بر آواز خود است

намерасад аз чамани оинаи ошуфта чу гул

می رسد از چمن آینه آشفته چو گل

наметавон дид ки ғортздаҳи ноз худ аст

می توان دید که غارتزده ناز خود است

Дили мо фол тапидан зад ва дар хӯн ғалатед

دل ما فال تپیدن زد و در خون غلطید

Барқ бсмл зада шухии парвоз худ аст

برق بسمل زده شوخی پرواز خود است

Барқ ҳасанаст агар парда агар парда дарост

برق حسن است اگر پرده اگر پرده دراست

Нури ин оинаи занги худу парвоз худ аст

نور این آینه زنگ خود و پرواز خود است

Фикри меъмории оташкада Эй дорад асир

فکر معماری آتشکده ای دارد اسیر

Аз хаёли ситамати хонаи барандоз худ аст

از خیال ستمت خانه برانداز خود است