зи ҳарфи дӯст агар кор ман нарафт аз даст

ز حرف دوست اگر کار من نرفت از دست

з даст рафтаму даст сухан нарафт аз даст

ز دست رفتم و دست سخن نرفت از دست

Гули баҳори вафои сохт захми тешаи хеш

گل بهار وفا ساخت زخم تیشه خویش

Ба ҳайратам ки чаро кӯҳкан нарафт аз даст

به حیرتم که چرا کوهکن نرفت از دست

Саботи комили дайри вафои кӯ ин аст

ثبات کامل دیر وفای کو این است

Ғубор шуд санам ва брҳмн нарафт аз даст

غبار شد صنم و برهمن نرفت از دست

Шароби ишқ батонро кабоб ме боист

شراب عشق بتان را کباب می بایست

Касе збими ҷигар сӯхтан нарафт аз даст

کسی زبیم جگر سوختن نرفت از دست

Ҳусно набаста магари гул таъаҷҷубӣ дорам

حسنا نبسته مگر گل تعجبی دارم

Ки дид душману ранг чаман нарафт аз даст

که دید دشمن و رنگ چمن نرفت از دست

Хаёли гирди раҳати гирд дар чаман шуда аст

خیال گرد رهت گرد در چمن شده است

Асир аз саман ва ёсуман нарафт аз даст

اسیر از سمن و یاسمن نرفت از دست