Серумаи ҳайраташи эксир нигоҳаст маро

سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا

Сояи гул ба назари чашм сиёҳаст маро

سایه گل به نظر چشم سیاه است مرا

Бскаҳи гаштам ба чамани маҳви хироми ту чу об

بسکه گشتم به چمن محو خرام تو چو آب

Сабза ҳар лаби ҷӯи тараф кулоҳаст маро

سبزه هر لب جو طرف کلاه است مرا

Дорам аз ҳиммати доғи ту ҷаҳони зери нигин

دارم از همت داغ تو جهان زیر نگین

Серумаи сӯхтагии гирд сипоҳаст маро

سرمه سوختگی گرد سپاه است مرا

Тарбият ёфта дӯди дилами ҳамчуи шарор

تربیت یافته دود دلم همچو شرار

Гулистони ҷилваи ин абрсёҳаст маро

گلستان جلوه این ابرسیاه است مرا

Дили бдомўзи шикоят шудаи беҳудаи асир

دل بدآموز شکایت شده بیهوده اسیر

Ҳеҷ кас нест ки пурсад чаҳ гуноҳаст маро

هیچ کس نیست که پرسد چه گناه است مرا