Он дил ки ном дард надонад сапанд кист

آن دل که نام درد نداند سپند کیست

Он дидае ки нами надиҳад мустаманд кист

آن دیده ای که نم ندهد مستمند کیست

Гаштами ғубору боди зи боғам наме барад

گشتم غبار و باد ز باغم نمی برد

Донам ки нахли сояи сарв баланд кист

دانم که نخل سایه سرو بلند کیست

Гардӣдааст хонаи дилҳо хароб аз ӯ

گردیده است خانه دلها خراب از او

То серумаи хонаи зоди ғубор саманд кист

تا سرمه خانه زاد غبار سمند کیست

Ҳар барги ин чамани дил дар хӯни тапидаи ист

هر برگ این چمن دل در خون تپیده ایست

Булбул бигӯ табассуми гул зҳрхнд кист

بلبل بگو تبسم گل زهرخند کیست

Ғофил наме шӯии нафасӣ аз асири хеш

غافل نمی شوی نفسی از اسیر خویش

Донистае магар ки дилаш дар каманд кист

دانسته ای مگر که دلش در کمند کیست