Аз рашки булбулами дили ҳасрат насиб нест

از رشک بلبلم دل حسرت نصیب نیست

Аз сад ҳазор ғунчаи яке ханда зеб нест

از صد هزار غنچه یکی خنده زیب نیست

Аз ҳар гулии чароғ ба рангӣ кашад гулоб

از هر گلی چراغ به رنگی کشد گلاب

Парвонаи хоми машғала чун андалеб нест

پروانه خام مشغله چون عندلیب نیست

Бегона хеш мешавад аз машраби расо

بیگانه خویش می شود از مشرب رسا

Улфат ба ҳар куҷо ки нишинад ғариб нест

الفت به هر کجا که نشیند غریب نیست

Таъсири нола аз дил осӯда ме баранд

تأثیر ناله از دل آسوده می برند

Даркишварӣ ки дард набошад табиб нест

درکشوری که درد نباشد طبیب نیست

Ҷое ки рашк бар ҷигар пора ме баранд

جایی که رشک بر جگر پاره می برند

Гар май гурезам аз тапиши дил аҷиб нест

گر می گریزم از تپش دل عجیب نیست

Маҷнӯни зи аҷзи рахт ба саҳро кашида аст

مجنون ز عجز رخت به صحرا کشیده است

Девонаи марди гирди набард шикеб нест

دیوانه مرد گرد نبرد شکیب نیست

эй гул ба ниятӣ ки барозандатар шӯй

ای گل به نیتی که برازنده تر شوی

Ҳар пои бараҳна рост бигӯ ҷома зеб нест

هر پا برهنه راست بگو جامه زیب نیست

Гуфтам асири шухӣ тороҷ ме шавем

گفتم اسیر شوخی تاراج می شویم

Хандид вагуфти моли ту бурдан насиб нест

خندید وگفت مال تو بردن نصیب نیست