Гар асаси мол касе аз дузд маънӣ ме гирифт

گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفت

Ҳар дили ойӣна аз дасти ту ҳоле ме гирифт

هر دل آیینه از دست تو حالی می گرفت

наменамудем вусъати ободи таваккулро ба ӯ

می نمودم وسعت آباد توکل را به او

Гар касе боҷ аз диёр бенавоӣ ме гирифт

گر کسی باج از دیار بینوایی می گرفت

Аз май ҳасрати дили ҳушёри ошиқи маст буд

از می حسرت دل هشیار عاشق مست بود

Умрҳо аз дасти соқии ҷом холӣ ме гирифт

عمرها از دست ساقی جام خالی می گرفت

наменавиштамгар ҳадис хол мешуд васфи зулф

می نوشتم گر حدیث خال می شد وصف زلف

Гар забон хомаам дар шеър ҳоле ме гирифт

گر زبان خامه ام در شعر حالی می گرفت

Гар асир аз шавқати оҳӣ дар биёбон ме кашид

گر اسیر از شوقت آهی در بیابان می کشید

Гирди маҷнӯн то қиёмати буи Лайлӣ ме гирифт

گرد مجنون تا قیامت بوی لیلی می گرفت