Ҷунун ба мастӣ ва ҳушёрӣ озмуд маро

جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا

зи бскаҳи маҳв ту будам зи худ рабӯди маро

ز بسکه محو تو بودم ز خود ربود مرا

Барои хотир ӯ қиблаи гоҳи дил шуда ам

برای خاطر او قبله گاه دل شده ام

Агар дучор шавад мекунад суҷуди маро

اگر دچار شود می کند سجود مرا

Гудохт шиква ӣ ранг ва ба пеши чораи гарон

گداخت شکوه ی رنگ و به پیش چاره گران

Ба ошнои суханӣ дастрас набӯд маро

به آشنا سخنی دسترس نبود مرا

Ғуломи ҳиммати озодии гирифторӣ

غلام همت آزادی گرفتاری

Дарии зи хандаи гул дар қафас гушӯд маро

دری ز خنده گل در قفس گشود مرا

Сапанди арбадаи гирдам гуласт номи худо

سپند عربده گردم گل است نام خدا

Дилӣ ки сахттар аз санг менамӯд маро

دلی که سخت تر از سنگ می نمود مرا

з сӯхтани ғаразам пар фишонӣ дигар аст

ز سوختن غرضم پر فشانی دگر است

Ба ранги шуълаи мадони сайди дому дӯди маро

به رنگ شعله مدان صید دام و دود مرا

Ба сулб хаст арбоб рӯзгор гурехт

به صلب خست ارباب روزگار گریخت

з рӯй хеш хаҷал дид бскаҳи ҷӯади маро

ز روی خویش خجل دید بسکه جود مرا

Гуҳар ба домани мушт ғубор ме карданд

گهر به دامن مشت غبار می کردند

Дар он диёр ки даст ва дилӣ набӯд маро

در آن دیار که دست و دلی نبود مرا

Диласт ҳалқа ӣ занҷири печу тобами асир

دل است حلقه ی زنجیر پیچ و تابم اسیر

Чаҳ қадарҳо ки з девонагӣ фузуд маро

چه قدر ها که ز دیوانگی فزود مرا