Бе ёди қоматаши дили битоб ман мабод

بی یاد قامتش دل بیتاب من مباد

Чун сарв хўшхром набошад чаман мабод

چون سرو خوشخرام نباشد چمن مباد

Маъшӯқи дигарон гул бар бод рафта аст

معشوق دیگران گل بر باد رفته است

Шӯхаст нағмаи гӯшзад кӯҳкан мабод

شوخ است نغمه گوشزد کوهکن مباد

Вақт иҷобатасту дили шаб дуо кунам

وقت اجابت است و دل شب دعا کنم

Ҷузи хори гулистони ту дар перҳан мабод

جز خار گلستان تو در پیرهن مباد

Ашкам расост аз таҳ дил мекунам дуо

اشکم رساست از ته دل می کنم دعا

Дар хилвати висоли ту роҳ сухан мабод

در خلوت وصال تو راه سخن مباد

Оташ фурӯз дил нашавадгар хаёл ӯ

آتش فروز دل نشود گر خیال او

Як барги шуъла дар чаман сӯхтан мабод

یک برگ شعله در چمن سوختن مباد