Дилӣ куҷост ки сомони айш мо гирад

دلی کجاست که سامان عیش ما گیرد

Гулоби хӯни зи гули соя ҳумо гирад

گلاب خون ز گل سایه هما گیرد

Шикасти тавбаи мо субҳи ид гулзор аст

شکست توبه ما صبح عید گلزار است

Ҳавои зи сояи гули даст дар ҳино гирад

هوا ز سایه گل دست در حنا گیرد

Ғубори фитнаи ҳаворо кунад гиребони чок

غبار فتنه هوا را کند گریبان چاک

Агар на дили сари занҷири оҳ мо гирад

اگر نه دل سر زنجیر آه ما گیرد

Адами шикоф қафас гардад аз хароши нафас

عدم شکاف قفس گردد از خراش نفس

Агар шикори туро хоб муддао гирад

اگر شکار تو را خواب مدعا گیرد

Хаҷал шудам зи дили дӯсти душманони зинҳор

خجل شدم ز دل دوست دشمنان زنهار

Дигар касе з чаҳ рӯи ҷониб шумо гирад

دگر کسی ز چه رو جانب شما گیرد

Ба як тапидан аз ин дом ме тавон ҷустан

به یک تپیدن از این دام می توان جستن

Агар на хори ҷафои доман вафо гирад

اگر نه خار جفا دامن وفا گیرد

Ҳануз шева бегонагӣ наме донад

هنوز شیوه بیگانگی نمی داند

Ҳазор нукта ба як ҳарф ошно гирад

هزار نکته به یک حرف آشنا گیرد

Дар ин чамани сари вкорм ба сарви худ рое аст

در این چمن سر وکارم به سرو خود رایی است

Ки ҷилва дар гулу назора дар ҳаё гирад

که جلوه در گل و نظاره در حیا گیرد

Абири перҳани буии гул ба бод равад

عبیر پیرهن بوی گل به باد رود

Ғубори куштаи нозат агар ҳаво гирад

غبار کشته نازت اگر هوا گیرد

Асири хоби парешон дил макун таъбир

اسیر خواب پریشان دل مکن تعبیر

Мабод хотираш аз шева ҷафо гирад

مباد خاطرش از شیوه جفا گیرد