Шукуфтан дар риёзи хотирам бекор ме монад
شکفتن در ریاض خاطرم بیکار میماند
Гул аз ёди баҳорам дар тилисм хор ме монад
گل از یاد بهارم در طلسم خار میماند
Хамӯшӣ бас ки коҳидаҳаст мағзи устихонам ро
خموشی بس که کاهیده است مغز استخوانم را
Сухан аз нотавонӣ бар лаб изҳор ме монад
سخن از ناتوانی بر لب اظهار میماند
Парешони нағмае зон турра бар тор нафас дорам
پریشان نغمهای زان طره بر تار نفس دارم
Забон аз ҳарф меуфтад сухан аз кор ме монад
زبان از حرف میافتد سخن از کار میماند
Набинад чашми бади ҳрзӣ ба бозуии вафои бандам
نبیند چشم بد حرزی به بازوی وفا بندم
Ғуборам дар сари кӯй касе бисёр ме монад
غبارم در سر کوی کسی بسیار میماند
Баҳори айши Фрсоиии шикори матлаби ороӣ
بهار عیشفرسایی شکار مطلبآرایی
Хумори ҷони гудозу ҳасрат бисёр ме монад
خمار جانگداز و حسرت بسیار میماند
Наме фаҳмами забони ӣнқадари афсонаи пироиӣ
نمیفهمم زبان اینقدر افسانهپیرایی
Гиреҳ дар хотири тасбеҳ ё зуннор ме монад
گره در خاطر تسبیح یا زنّار میماند
Асир аз дудмони ман чароғи шуъла равшан шуд
اسیر از دودمان من چراغ شعله روشن شد
Дар оташ гар набошам сӯхтан бекор ме монад
در آتش گر نباشم سوختن بیکار میماند