Масти ту ҷилва гар диҳад ҷом ҷаҳон намой ро

مست تو جلوه گر دهد جام جهان نمای را

Оина ҷунун кунад ақли бараҳнаи пой ро

آینه جنون کند عقل برهنه پای را

Гӯши таронаи санҷро миҷмари базм дил кунад

گوش ترانه سنج را مجمر بزم دل کند

Зикри ту нағма гар шавад мутриби хўшнўоӣ ро

ذکر تو نغمه گر شود مطرب خوش‌نوای را

Прдгёни каъбаро соқӣ дайр ме кунад

پردگیان کعبه را ساقی دیر می‌کند

Ҷоми фиреб агар диҳии лаъли сухани сарой ро

جام فریب اگر دهی لعل سخن‌سرای را

Бахти сиёҳи бедилони ҷома каъба ме шавад

بخت سیاه بی‌دلان جامه کعبه می‌شود

Раҳзани дайн агар кунӣ наргиси серумаи соӣ ро

رهزن دین اگر کنی نرگس سرمه‌سای را

Марди раҳи таваккулӣ аз паии орзӯи Марв

مرد ره توکلی، از پی آرزو مرو!

Ҳирс ба доми устихон сайд кунад эй ро

حرص به دام استخوان صید کند همای را

Ҳар нафасӣ ки май кашами лухти дилӣ дар оташ аст

هر نفسی که می‌کشم لَخت‌دلی در آتش است

Шуъла ба доғ медиҳад вақти видоъи ҷой ро

شعله به داغ می‌دهد وقت وداع، جای را

Ашк ниёз мекунад сайди кабӯтари ҳарам

اشک نیاز می‌کند صید کبوتر حرم

Донаи дом раҳ макун обилаҳои пой ро

دانه دام ره مکن آبله‌های پای را

Ҳамчуи асир ҳарки шуд пайрави шавқи хештан

همچو اسیر هرکه شد پیرو شوق خویشتن

Пунба гӯш мекунад замзама дароӣ ро

پنبه گوش می‌کند زمزمه درای را