Ҷом бар кафи хотир андӯҳгин дорад баҳор

جام بر کف خاطر اندوهگین دارد بهار

Ҳамчуи мисатони гиряро дар остин дорад баҳор

همچو مستان گریه را در آستین دارد بهار

Дар назар то сояи барги хазони боғ гул аст

در نظر تا سایه برگ خزان باغ گل است

Дар сари кӯй ки паҳлу бар замин дорад баҳор

در سر کوی که پهلو بر زمین دارد بهار

Бе ту эмин нестам аз барги барги гулистон

بی تو ایمن نیستم از برگ برگ گلستان

Баҳри қатлами з ҳар дар зер нигин дорад баҳор

بهر قتلم ز هر در زیر نگین دارد بهار

Сайр гулшан кун агар дилсарди доғи тавба Эй

سیر گلشن کن اگر دلسرد داغ توبه ای

Марҳами кофури барг ёсамин дорад баҳор

مرهم کافور برگ یاسمین دارد بهار

То насимӣ май вазад аз май бисотӣ чида ам

تا نسیمی می وزد از می بساطی چیده ام

Зуҳди рангини машрабам дар остин дорад баҳор

زهد رنگین مشربم در آستین دارد بهار

Сабза ханҷар мезанад соғар ба фарёдам барис

سبزه خنجر می زند ساغر به فریادم برس

Шарбати обӣ ки хуй оташин дорад баҳор

شربت آبی که خوی آتشین دارد بهار

Хотири ҷамъии парешонтар зи гул пайдо кунад

خاطر جمعی پریشانتر ز گل پیدا کند

Сад шикаст аз тавбаи модар камӣн дорад баҳор

صد شکست از توبه مادر کمین دارد بهار

Аз сари кӯй ки меояд намедонам асир

از سر کوی که می آید نمی دانم اسیر

ӣнқадар донам ки миннат бар замин дорад баҳор

اینقدر دانم که منت بر زمین دارد بهار