Равшангари чашму дил мо кун шаби мо ро

روشنگر چشم و دل ما کن شب ما را

Сайқал назанад тираи дилии матлаби мо ро

صیقل نزند تیره دلی مطلب ما را

Дили шукри туро аз қалам шиква нависад

دل شکر تو را از قلم شکوه نویسد

Бовар накунад содаи дилӣ ё раби мо ро

باور نکند ساده دلی یا رب ما را

Шояд ки ту якбор надониста бихонӣ

شاید که تو یکبار ندانسته بخوانی

Ойӣна кунад нақши нигини матлаби мо ро

آیینه کند نقش نگین مطلب ما را

Гуфтанд сувидои дили субҳ умед аст

گفتند سویدای دل صبح امید است

Диданд чу дар сӯхтагии кавкаби мо ро

دیدند چو در سوختگی کوکب ما را

Хокистар парвона сириштанд зи шабнам

خاکستر پروانه سرشتند ز شبنم

Карданд банно дар дили мо мактаби мо ро

کردند بنا در دل ما مکتب ما را

Мастии гули тақвоу вараъи мавҷ шароб аст

مستی گل تقوی و ورع موج شراب است

Нашинохта то машраби мо машраби мо ро

نشناخته تا مشرب ما مشرب ما را

Аз гулбуни касрати гули тавҳиди бихандад

از گلبن کثرت گل توحید بخندد

Гар об кунад нақши ҷабини мазҳаби мо ро

گر آب کند نقش جبین مذهب ما را

Девонаи асир аз таҳи дили шукр худо кун

دیوانه اسیر از ته دل شکر خدا کن

Афзуди зи сидқи ту ҷунуни мазҳаби мо ро

افزود ز صدق تو جنون مذهب ما را