Дидани рӯйиш на танҳо май барад аз ёди гул

دیدن رویش نه تنها می برد از یاد گل

намеравад аз ҷилваи рангин ӯ бар боди гул

می رود از جلوه رنگین او بر باد گل

Бесутунгар хори хори ҷилва гулгун надошт

بیستون گر خار خار جلوه گلگون نداشت

Кӣ шарорӣ менамӯд аз тешаи Фарҳоди гул

کی شراری می نمود از تیشه فرهاد گل

Сайд хӯбӣ гаштаам каз буии гул нозуктар аст

صید خوبی گشته ام کز بوی گل نازکتر است

Дар қафаси биҷо наме резади марои сайёди гул

در قفس بیجا نمی ریزد مرا صیاد گل

Умрҳо чун соя бо афтодагӣ тай карда аст

عمرها چون سایه با افتادگی طی کرده است

То занад бар сари зи нақши пой ӯ шамшоди гул

تا زند بر سر ز نقش پای او شمشاد گل

Дорадам девонаи занҷири хомӯшии асир

داردم دیوانه زنجیر خاموشی اسیر

Ғунчаи а ӣ каз ханда ӯ мекунад фарёди гул

غنچه ا ی کز خنده او می کند فریاد گل