Лабрез хандааст чаман аз ҳавои гул

لبریز خنده است چمن از هوای گل

Май хур ки пойтахт нишотаст пои гул

می خور که پایتخت نشاط است پای گل

Девонаро ҳавои ҷунуни боғи длгшост

دیوانه را هوای جنون باغ دلگشاست

Гиряд ба ҷои бода ва хандад ба ҷои гул

گرید به جای باده و خندد به جای گل

Ҳар ҷо ки ҳаст дар назарам ҷилва ме кунад

هر جا که هست در نظرم جلوه می کند

Гуҳ дар либоси шуълау гуҳ дар қабои гул

گه در لباس شعله و گه در قبای گل

Якдастаи гули зи ранги ҳино ҳам набаста Эй

یکدسته گل ز رنگ حنا هم نبسته ای

Донистае ки чист магари муддаои гул

دانسته ای که چیست مگر مدعای گل

Биҳушем зи майкадаи соя гул аст

بیهوشیم ز میکده سایه گل است

Гуё сиррӣ кашида нигоҳат ба пои гул

گویا سری کشیده نگاهت به پای گل

Ҳар чанд ҷилваи гулам аз ҳуш май барад

هر چند جلوه گلم از هوش می برد

Доғам ки рангу буи ки шуд ошнои гул

داغم که رنگ و بوی که شد آشنای گل

Дар дидаи асири хулди хорҳои рашк

در دیده اسیر خلد خارهای رشک

Гар дар назари хаёл ту ояд ба пои гул

گر در نظر خیال تو آید به پای گل