Манам ки нашъа май аз хумор нашиносам

منم که نشئه می از خمار نشناسم

Манам ки ҷӯши хазон аз баҳор нашиносам

منم که جوش خزان از بهار نشناسم

Чунон фирефтаи шавқам ба роҳи ваъда ӯ

چنان فریفته شوقم به راه وعده او

Ки сари зи поу дил аз интизор нашиносам

که سر ز پا و دل از انتظار نشناسم

Ниҳодаам сари осӯдагӣ ба пои гулӣ

نهاده ام سر آسودگی به پای گلی

Ки ғунчаро зи чароғ мазор нашиносам

که غنچه را ز چراغ مزار نشناسم

зи шарми ҷилваи шӯхи ту навбаҳор гудохт

ز شرم جلوه شوخ تو نوبهار گداخت

Аҷаби мадор ки гулро з хор нашиносам

عجب مدار که گل را ز خار نشناسم

Ба олимӣ надаҳум мисраии асири ним

به عالمی ندهم مصرعی اسیر نیم

Ки қимати сухан обдор нашиносам

که قیمت سخن آبدار نشناسم