Зулфи соқӣ гар наяндозад гиреҳ дар кори мо

زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ما

Сбҳаҳ гардад шармсори зуҳд аз зуннори мо

سبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما

Барги боғ бе самари ойӣна ойӣна шуд

برگ باغ بی ثمر آیینه آیینه شد

Шҳпр тӯтӣ шавад хори сари девори мо

شهپر طوطی شود خار سر دیوار ما

Дар паноҳи ғунчаи реги равон сар карда (ем )

در پناه غنچه ریگ روان سر کرده (ایم)

Миннатӣ аз ихтилот гул надорад хори мо

منتی از اختلاط گل ندارد خار ما

Нои умедии кораш аз матлаби равоеи ҳам гузашт

نا امیدی کارش از مطلب روایی هم گذشت

Хотири мо беш аз ин ғофил мабош аз кори мо

خاطر ما بیش از این غافل مباش از کار ما