Арғавони зори шафақи як оташ бе дӯди мо

ارغوان زار شفق یک آتش بی دود ما

Нргсстони саҳари як ашк оҳ олуд мо

نرگسستان سحر یک اشک آه آلود ما

Саҷдае каз ҷабҳаи гирди остонаш май барад

سجده ای کز جبهه گرد آستانش می برد

наме тавон дидани зи симои ҷабини Фрсўди мо

می توان دیدن ز سیمای جبین فرسود ما

Акси моҳ нав шавад дар баҳр чун моҳии кабоб

عکس ماه نو شود در بحر چون ماهی کباب

Абри Нитсаон гар шавад чашм шарор олуд мо

ابر نیسان گر شود چشم شرار آلود ما

Хотири нозуки ниқоби орзӯҳои дил аст

خاطر نازک نقاب آرزوهای دل است

Ранги гул зангаст дар ойӣнаи мақсӯди мо

رنگ گل زنگ است در آیینه مقصود ما

Дар либоси тираи бахтии машқ шӯҳрат карда аст

در لباس تیره بختی مشق شهرت کرده است

Анбари Сорои зи шарми оҳи машкандӯд мо

عنبر سارا ز شرم آه مشک اندود ما

Чашми оҳӯи хиҷлати мижгон сиёҳӣ ме кашад

چشم آهو خجلت مژگان سیاهی می کشد

Аз нигоҳи гарм ӯ дар ҳалқаҳои дӯди мо

از نگاه گرم او در حلقه های دود ما

Қарзи нақди ҷон ба ҷон кандан ба ҷонон ме диҳанд

قرض نقد جان به جان کندن به جانان می دهند

Боз мегӯйанд ҳиммати хонаи зоди ҷӯади мо

باز می گویند همت خانه زاد جود ما

Пеш бинӣ дорад аз ғайрат ба дасти оина

پیش بینی دارد از غیرت به دست آینه

Буд мо нобӯди мо манзури мо мардӯди мо

بود ما نابود ما منظور ما مردود ما

Мавҷи баҳри содаи лавҳӣ дар чаҳ донад аз садаф

موج بحر ساده لوحی در چه داند از صدف

Шикваро аз шукр нашносад лаби хушнӯди мо

شکوه را از شکر نشناسد لب خشنود ما

Бо вуҷӯди онкии ғифлат буд болинаш ҳануз

با وجود آنکه غفلت بود بالینش هنوز

Ҳамчуи мо бихўоб мегардад шаби мавлуди мо

همچو ما بیخواب می گردد شب مولود ما

Бизбонии ҳам ба зикрӣ май баради номаши асир

بیزبانی هم به ذکری می برد نامش اسیر

Дорад аз ҳайрати ъбодтхонаҳ эй маъбуди мо

دارد از حیرت عبادتخانه ای معبود ما