зи чашм тар намеояд тамошое ки ман донам

ز چشم تر نمی‌آید تماشایی که من دانم

Нагунҷад дар дили андешаи савдое ки ман донам

نگنجد در دل اندیشه سودایی که من دانم

Насим аз гирд гулчинаст дар роҳӣ ки ман пўим

نسیم از گرد گلچین است در راهی که من پویم

Баҳор аз хок рангинаст дар ҷое ки ман донам

بهار از خاک رنگین است در جایی که من دانم

Ҷудои боиси маҳрӯмӣ ошиқ наме гардад

جدایی باعث محرومی عاشق نمی‌گردد

Дилами ойӣна рӯй длороиӣ ки ман донам

دلم آیینه‌روی دلارایی که من دانم

Тағофули пешаи чашмаш ба ?има роз ме гуяд

تغافل‌پیشه چشمش به ایما راز می‌گوید

Ба изҳорӣ ки дили фаҳмад ба ?имае ки ман донам

به اظهاری که دل فهمد به ایمایی که من دانم

зи гуфтан май Ромади сабри дили ошӯбӣ ки ман дорам

ز گفتن می‌رمد صبر دل‌آشوبی که من دارم

з дидан май гурезади чашми Шаҳлое ки ман донам

ز دیدن می‌گریزد چشم شهلایی که من دانم

Баҳор аз хоки шабнам май хиради гули покии доман

بهار از خاک شبنم می‌خرد گل پاکی دامن

Дар иқлӣми нигоҳи ҳайрати ороӣ ки ман донам

در اقلیم نگاه حیرت‌آرایی که من دانم

Дуое мекунам оминӣ аз таъсир ме хоҳам

دعایی می‌کنم آمینی از تأثیر می‌خواهم

Саропо дил шавам баҳри таманное ки ман донам

سراپا دل شوم بهر تمنایی که من دانم

Асир аз соғарати буии гул хуршед ме ояд

اسیر از ساغرت بوی گل خورشید می‌آید

Магари як қатра нӯшедӣ зи миное ки ман донам

مگر یک قطره نوشیدی ز مینایی که من دانم