Агар беҳудаи гирдами шаҳр аз саҳро наме донам

اگر بیهوده گردم شهر از صحرا نمی دانم

Агар соғари пурситами қатра аз дарё наме донам

اگر ساغر پرستم قطره از دریا نمی دانم

Саропои посбон хеш будам ҷилва Эй дидам

سراپا پاسبان خویش بودم جلوه ای دیدم

Чаҳ кард оё намедонам ки сар аз по наме донам

چه کرد آیا نمی دانم که سر از پا نمی دانم

Ба ҷой ханда мегарем зи шавқ гиря ме хандам

به جای خنده می گریم ز شوق گریه می خندم

Ҳануз аз содаи лавҳии хешро расво наме донам

هنوز از ساده لوحی خویش را رسوا نمی دانم

Ғарибами кишвари дирошноииро нигоҳӣ кун

غریبم کشور دیرآشنایی را نگاهی کن

Тағофули гӯи биринҷади хуй истиғно наме донам

تغافل گو برنجد خوی استغنا نمی دانم