Аз сабри ман озурда шуд то чанд озораш кунам

از صبر من آزرده شد تا چند آزارش کنم

Як чанд ҳам битобиии дониста дар кораш кунам

یک چند هم بیتابیی دانسته در کارش کنم

Дар зулмати бахти сияҳи олам ба ӯ равшан нашуд

در ظلمت بخت سیه عالم به او روشن نشد

Афрӯхтам шамъи вафо каз худ хабардораш кунам

افروختم شمع وفا کز خود خبردارش کنم

Сӯзи муҳаббати ҳасанро рангини баҳор дигар аст

سوز محبت حسن را رنگین بهار دیگر است

Худро бар оташ май занам то рашк гулзораш кунам

خود را بر آتش می زنم تا رشک گلزارش کنم

Бегонаи хуии ман чҳо улфат парастӣ ме кунад

بیگانه خوی من چها الفت پرستی می کند

Ҳар дами з ёдам меравад то ёд бисёраш кунам

هر دم ز یادم می رود تا یاد بسیارش کنم

Зоҳид ба мастии дӯстони ақди ухувват баста аст

زاهد به مستی دوستان عقد اخوت بسته است

Дили кӯ ки таҳсинаш кунам ҷони кӯ ки эсораш кунам

دل کو که تحسینش کنم جان کو که ایثارش کنم

Шабҳо ба тарафи кӯй ӯ бедили рӯм ҳамчун асир

شب‌ها به طرف کوی او بیدل روم همچون اسیر

Каз изтироб дил мабод аз хоб бедораш кунам

کز اضطراب دل مباد از خواب بیدارش کنم