Даври чашми бади зсўзи синаи ғамноки мо

دور چشم بد زسوز سینه غمناک ما

Баъди мурдан гул кунад ё раби сапанд аз хоки мо

بعد مردن گل کند یا رب سپند از خاک ما

Буии гулро дар тилисми гулистон печида ем

بوی گل را در طلسم گلستان پیچیده ایم

Роз ӯро дар қафас дорад дили сад чоки мо

راز او را در قفس دارد دل صد چاک ما

Борҳо аз ёди ҷавлон самандӣ сӯхтем

بارها از یاد جولان سمندی سوختیم

То шавад равшани чароғи бахт аз хошоки мо

تا شود روشن چراغ بخت از خاشاک ما

Обу оташро баҳори наврас омезиш аст

آب و آتش را بهار نورس آمیزش است

Шуълаҳо гул мекунад аз дидаи намноки мо

شعله ها گل می کند از دیده نمناک ما

Бо чунин мастӣ агар дам мезадем аз зуҳди хушк

با چنین مستی اگر دم می زدیم از زهد خشک

Шамъи сад майхона меафрӯхт аз мисвоки мо

شمع صد میخانه می افروخت از مسواک ما

Гоҳ аз истиғноу гоҳ аз меҳрбонӣ ме кашад

گاه از استغنا و گاه از مهربانی می کشد

Хуб медонад тариқи душмании бибоки мо

خوب می داند طریق دشمنی بیباک ما

Хайри гӯри хеш эй зоҳид чу аз мо бигузарӣ

خیر گور خویش ای زاهد چو از ما بگذری

Дар шаби одинаи шамъи шишаи зан бар хоки мо

در شب آدینه شمع شیشه زن بر خاک ما

Парда май бандем бар рухсори бенаии асир

پرده می بندیم بر رخسار بینایی اسیر

Гршўди ойӣнаи он шӯхи чашми поки мо

گرشود آیینه آن شوخ چشم پاک ما