Накунад гарчи касе гӯш ба фарёд касе

نکند گرچه کسی گوش به فریاد کسی

Ҳеҷ кофар накушуд миннати имдод касе

هیچ کافر نکشد منت امداد کسی

Ҳар чаҳ май гӯйӣ аз он арбада ҷӯ ме ояд

هر چه می گویی از آن عربده جو می آید

Оҳ аз он дам ки ба афсун равад аз ёд касе

آه از آن دم که به افسون رود از یاد کسی

Беш аз ин ҳам чаҳ кунад санъати ойӣнаи гарон

بیش از این هم چه کند صنعت آیینه گران

Дарс бениш натавон хонд ба имдод касе

درس بینش نتوان خواند به امداد کسی

Рафтам аз хотираш аммо нафасӣ бе ман нест

رفتم از خاطرش اما نفسی بی من نیست

Натавон барад фаромӯшем аз ёд касе

نتوان برد فراموشیم از یاد کسی

Шуъла дод аз нафасӣ хирман ҳастӣ бар бод

شعله داد از نفسی خرمن هستی بر باد

Накунад рӯ ба харобии дили обод касе

نکند رو به خرابی دل آباد کسی

Як сухан бар варақи дафтари эҷод бас аст

یک سخن بر ورق دفتر ایجاد بس است

То қиёмат нашавад ҳеҷ каси устод касе

تا قیامت نشود هیچ کس استاد کسی

Ҳаст иқлӣми муҳаббати ситами ободи асир

هست اقلیم محبت ستم آباد اسیر

Ҳеҷ кас шиква накардааст збидод касе

هیچ کس شکوه نکرده است زبیداد کسی