Шиша бар хора ба сад ранг задани пешаи мо

شیشه بر خاره به صد رنگ زدن پیشه ما

Бесутуни маъдани алмосу ҷигари тешаи мо

بیستون معدن الماس و جگر تیشه ما

Аз гули нолаи занҷир ба бор омада ем

از گل ناله زنجیر به بار آمده ایم

Магари абрешими ин соз буд решаи мо

مگر ابریشم این ساز بود ریشه ما

Гардиши чашми ту сайёдӣ дигар дорад

گردش چشم تو صیادی دیگر دارد

Шерро сояи оҳӯи шимурди бешаи мо

شیر را سایه آهو شمرد بیشه ما

Санги Тифлон чаҳ хуши оянда баҳорӣ дорад

سنگ طفلان چه خوش آینده بهاری دارد

Вақт он шуд ки ба гул бонг занад шишаи мо

وقت آن شد که به گل بانگ زند شیشه ما

Бесутуни маъдани ёқӯт хиҷолат гардад

بیستون معدن یاقوت خجالت گردد

Шабнам аз гул нахарошид дами тешаи мо

شبنم از گل نخراشید دم تیشه ما

Сӯхт дар пардаи дили хӯни таманно ва ҳануз

سوخت در پرده دل خون تمنا و هنوز

Сабзаи рангини дамад аз гулшани андешаи мо

سبزه رنگین دمد از گلشن اندیشه ما

Гашта аз бскаҳ ба душмани дили мо софи асир

گشته از بسکه به دشمن دل ما صاف اسیر

намехӯрд санги қисмҳо ба сари шишаи мо

می خورد سنگ قسم ها به سر شیشه ما