Субҳ бедор надорад назари поки маро

صبح بیدار ندارد نظر پاک مرا

Об дар шер кунад дидаи намноки маро

آب در شیر کند دیده نمناک مرا

Роз ӯ хиҷлати расвоӣ маҳшар накушуд

راز او خجلت رسوایی محشر نکشد

Натавон ҷуст ба саҳрои адами хоки маро

نتوان جست به صحرای عدم خاک مرا

Ихтиёраштар софаст чароғаши равшан

اختیارش تر صاف است چراغش روشن

Шуълаи миҳроб дуо карда дили поки маро

شعله محراب دعا کرده دل پاک مرا