Хокистарамро дӯди дили абр баҳорӣ ме кунад

خاکسترم را دود دل ابر بهاری می کند

Дар олами ёди рухии ойӣна торӣ ме кунад

در عالم یاد رخی آیینه تاری می کند

Чашмӣ ки таън мастем бар ҳӯшёрӣ ме занад

چشمی که طعن مستیم بر هوشیاری می زند

Пинҳон чаро дар хотирами паймона корӣ ме кунад

پنهان چرا در خاطرم پیمانه کاری می کند

Ёд фароғат медиҳад хокам ба тороҷи ғубор

یاد فراغت می دهد خاکم به تاراج غبار

Осӯдагии ҳашари маро бо биқрорӣ ме кунад

آسودگی حشر مرا با بیقراری می کند