Ашкам ба гулшани дили сад пора ме равад

اشکم به گلشن دل صد پاره می رود

Ҳасрат ба боғбонӣ назора ме равад

حسرت به باغبانی نظاره می رود

Барқи нигоҳи гарми ту ойӣнаро гудохт

برق نگاه گرم تو آیینه را گداخت

Оташ ба чашми равшанӣ хора ме равад

آتش به چشم روشنی خاره می رود

Дар гулшанӣ ки дӯд баҷушад зи ранги гул

در گلشنی که دود بجوشد ز رنگ گل

Хӯни фусурда аз раг фаввора ме равад

خون فسرده از رگ فواره می رود