Наврӯз шуд ки гардад боғ аз самани лаболаб

نوروز شد که گردد باغ از سمن لبالب

Аз шӯри ханда гул гардад чамани лаболаб

از شور خنده گل گردد چمن لبالب

Дар ҳайратам ки дигар чун хоб кӣна бинад

در حیرتم که دیگر چون خواب کینه بیند

Ёрӣ ки ҷуръа гирад аз хӯни ман лаболаб

یاری که جرعه گیرد از خون من لبالب