Домани макаш ба ноз ки ҳиҷрон кашида ам

دامن مکش به ناز که هجران کشیده‌ام

Нозам бикаш ки ноз рақибон кашида ам

نازم بکش که ناز رقیبان کشیده‌ام

Шояд чу Юсуфам бинавозад азизи Миср

شاید چو یوسفم بنوازد عزیز مصر

Подоши зиллатӣ ки ба зиндон кашида ам

پاداش ذلتی که به زندان کشیده‌ام

Аз сайли ашки шавқи ду чашмами муъофи дор

از سیل اشک شوق دو چشمم معاف دار

Каз ин ду чашмаи об фаровон кашида ам

کز این دو چشمه آب فراوان کشیده‌ام

Ҷонои сиррӣ ба дӯшаму дастӣ ба дили гузор

جانا سری به دوشم و دستی به دل گذار

Охири ғамат ба дӯши дил ва ҷон кашида ам

آخر غمت به دوش دل و جان کشیده‌ام

Дигари гузашта аз сару сомон ман мапурс

دیگر گذشته از سر و سامان من مپرس

Ман бе ту даст аз ин сар ва сомон кашида ам

من بی‌تو دست از این سر و سامان کشیده‌ام

Танҳо на ҳасратами ғами ҳиҷрони ёр буд

تنها نه حسرتم غم هجران یار بود

Аз рӯзгори сифлаи ду чандон кашида ам

از روزگار سفله دو چندان کشیده‌ام

Бас дар хаёли ҳадя фиристодаам ба ту

بس در خیال هدیه فرستاده‌ام به تو

Бехону хонаи ҳасрат меҳмон кашида ам

بی خوان و خانه حسرت مهمان کشیده‌ام

Давр аз ту моҳи ман ҳамаи ғамҳо ба як тараф

دور از تو ماه من همه غم‌ها به یک طرف

Венаи як тараф ки миннат дунон кашида ам

وین یک طرف که منت دونان کشیده‌ام

эй то саҳар ба иллат дандон нахуфта шаб

ای تا سحر به علت دندان نخفته شب

Бо ман бигӯӣ қисса ки дандон кашида ам

با من بگوی قصه که دندان کشیده‌ام

Ҷузи сӯрат ту нест бар айвони манзарам

جز صورت تو نیست بر ایوان منظرم

Афсӯси нақши сӯрат айвон кашида ам

افسوس نقش صورت ایوان کشیده‌ام

Аз саркашии табъ баландаст шаҳриёр

از سرکشی طبع بلند است شهریار

Пои қаноатӣ ки ба домон кашида ам

پای قناعتی که به دامان کشیده‌ام