Намӯда гӯшаи абрӯ ба ман маии лаби бом

نموده گوشهٔ ابرو به من مهی لب بام

Ҳилоли як шабаҳ дидам ба рӯй бадари тамом

هلال یک‌شبه دیدم به روی بدر تمام

Чу дидамаш ба лаби боми ман ба дил гуфтам

چو دیدمش به لب بام من به دل گفتم

Ки умри ман буд ин офтоб бар лаби бом

که عمر من بود این آفتاب بر لب بام