Зиҳии алоқа ки бо тори зулф ёр бибастам

زهی علاقه که با تار زلف یار ببستم

Ки аз алоқа ба зулфаши басӣ алоқа гусастам

که از علاقه به زلفش بسی علاقه گسستم

Ба пеш халқ шудам муттаҳам ба зуҳду каромат

به پیش خلق شدم متّهم به زهد و کرامت

Қисм ба бода ки зоҳиди ним худои пурситам

قسم به باده که زاهد نیم خدای پرستم

Зоҳл майкада дорам умеди онкии паёпай

زاهل میکده دارم امید آنکه پیاپی

Диҳанд ва боз ситонанд , ҳаии пиёлаи зи дастам

دهند و باز ستانند، هی پیاله ز دستم

Зимни ҳиммати соқӣ ки дод аз он май боқӣ

زیُمن همّت ساقی که داد از آن می باقی

Заҳри пиёлаи хумор дигар пиёлаи шикастам

زهر پیاله خمار دگر پیاله شکستم

зи шайху пери Муғон ҳар ду рӯи сифедам аз онру

ز شیخ و پیر مغان هر دو رو سفیدم از آنرو

Ки тавба ӣӣ нанамудам ки тавба ӣӣ нишкастам

که توبه یی ننمودم که توبه یی نشکستم

Бибастӣ ва бишикастӣ ҳазор аҳд , вале ман

ببستی و بشکستی هزار عهد، ولی من

Дуруст бар сари паймону аҳди рӯзи аластам

درست بر سر پیمان و عهد روز الستم

Хаёли чашми туро , бскаҳ дар назар бигирифтам

خیال چشم ترا، بسکه در نظر بگرفتم

Чу чашми шӯхи ту акнӯн на ҳӯшёр ва на мастам

چو چشم شوخ تو اکنون نه هوشیار و نه مستم

Гирифтам онкӣ нагирӣ маро ба ҳеҷ гуноҳӣ

گرفتم آنکه نگیری مرا به هیچ گناهی

Ҳамин гуноҳи марои бас ки бо вуҷӯд ту ҳастам

همین گناه مرا بس که با وجود تو هستم

Ба кунҷи майкадаи хуш май сурӯди дӯш « вафое »

به کنج میکده خوش می سرود دوش «وفایی»

Ҷузи инки бодаи пурситами заҳри хаёли брстм

جز اینکه باده پرستم زهر خیال برستم