Синаи дарёии ману лашгари ғами амвоҷам

سینه دریای من و لشگر غم امواجم

Тири борони балоро ҳадафу омоҷам

تیر‌باران بلا را هدف و آماجم

Ба сари зулфи ту савганд ки фарқӣ накунад

به سر زلف تو سوگند که فرقی نکند

Теғ бар фарқи занӣ ё бифиристӣ тоҷам

تیغ بر فرق زنی یا بفرستی تاجم

Он чунон ишқ ту дорад , ба раги ҷони пайванд

آن چنان عشق تو دارد، به رگ جان پیوند

Ки здл менаравад ,гар бибаранди аўдоҷм

که زدل می نرود، گر ببرند اوداجم

эй ки дар кишвари дилҳо сар тороҷ турост

ای که در کشور دلها سر تاراج تراست

Ба нигоҳии дилу ҷон яксара кун тороҷам

به نگاهی دل و جان یکسره کن تاراجم

Ба сари кӯии ту гаштами зи вафо хок нишин

به سر کوی تو گشتم ز وفا خاک نشین

Буд ин хоки нишинӣ ба дарат миъроҷам

بود این خاک نشینی به درت معراجم

Шоду хуррам на чунонам ба гадоӣ дарат

شاد و خرّم نه چنانم به گدایی درت

Ки шавам шод диҳанд ар ҳамаи шоҳони боҷам

که شوم شاد دهند ار همه شاهان باجم

Ба ту муҳтоҷи чунонам ки агар то ба абад

به تو محتاج چنانم که اگر تا به ابد

Рафъ ҳоҷат бикунӣ бози ҳамон муҳтоҷам

رفع حاجت بکنی باز همان محتاجم

Дӯш дар майкада ӣ ишқ « вафое » ме гуфт

دوش در میکده‌ی عشق «وفایی» می‌گفت

Дорам умед каз ин дар накунанд ихроҷам

دارم امّید کز این در نکنند اخراجم